У пятніцу, 6 сакавіка 2026, Папа Леў XIV прызначыў Уладыку Мілана Ляха біскупам Браціслаўскай епархіі для католікаў візантыйскага абраду ў Славакіі. Раней ён займаў пасады, дапаможнага біскупа той жа епархіі і апостальскага візітатара для славацкіх грэка-католікаў, якія жывуць у Заходняй Еўропе.

Слова Крыжа для тых, што ідуць у пагібель, 
ёсць вар'яцтва,
а тым, што ідуць ў збаўленне,
- сіла Божая.
1 Карынцянаў 1:18

На шляху Вялікага Посту, які вядзе да светлай Пасхі Хрыста,
жыватворчы Крыж Збавіцеля з'яўляецца крыніцай духоўнай моцы 
для хрысціян розных традыцыій і канфесій.

25 лютага ў будынку Хрысціянскага сацыяльнага цэнтра адбылася ІІ Міждыяцэзіяльная канферэнцыя Testis fidei et misericordiae («Сведка веры і міласэнасці»), прысвечаная постацям двух благаслаўлёных мучанікаў — Германа Стэмпеня і Ахілеса Пухалы — айцоў францішканаў, якія служылі ў Івянцы і Пяршаях.

Канферэнцыя, якую ўжо другі раз праводзіць Мінска-Магілёўская архідыяцэзія пры падтрымцы апарата Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцей, прысвечана святарам, законным сёстрам і свецкім асобам, аб'яўленых Касцёлам святымі ці благаслаўлёнымі, паходжаннем ці служэннем звязаных з беларускімі землямі, якія аддалі сваё жыццё за бліжніх.

На заканчэнне агульнай аўдыенцыі, якая прайшла 18 лютага 2026 года на Плошчы Святога Пятра ў Ватыкане, Папа даў некалькі духоўных парадаў у сувязі з пачаткам Вялікага посту.

Леў XIV заклікаў вернікаў перажываць гэты літургічны перыяд “у глыбокім духу малітвы, каб унутрана абноўленымі прыйсці да святкавання вялікай таямніцы Пасхі Хрыста – найвышэйшага аб’яўлення міласэрнай любові Бога”.

18 лютага 1966 - 80 гадоў таму памёр айцец Вячаслаў (Вацлаў) АНОШКА, які быў сябрам Рады створанага ў верасьні 1939 г. Беларускага Экзархату Грэка-Каталіцкай Царквы. Пахаваны ён на могілках у Рабэрціне парафіі Язгажэў (гміна Пясэчна), каля паўднёвай ускраіны Варшавы.

Жыхары Альпеня на Століншчыне, якія ведалі айца Вячаслава (так яго называлі вернікі візантыйскага абраду), нават праз паўстагоддзя з вялікай пашанай і ўдзячнасьцю ўзгадвалі гэтага адданага сьвятара-беларуса: «Сьвяты быў чалавек! Шчыры беларус. Такога сьвятара ў нас больш ніколі не было! Ды й ці будзе калі?..»

Высокадастойны Біскуп Казімір!

Ісус Хрыстос, Збавіцель наш, Першасвятар і Госпад Царквы паклікаў Цябе да Нябеснага Валадарства.

Твой адыход да дому Айца стаў для нас балючым, але прымаем гэта як знак, што Госпад палічыў дастатковым Твой мужны, нястомны “архіпастырскі подзвіг” тут, на Беларускай Зямлі.

У пасланні на ХХХIV Сусветны дзень хворага Яго Святасць Папа Леў ХІV адзначыў, што любоў патрабуе канкрэтных жэстаў блізкасці, з дапамогай якіх мы бярэм на сябе пакуты іншых, асабліва тых, хто знаходзіцца ў стане хваробы. Святы Айцец пажадаў, каб “нашаму хрысціянскаму ладу жыцця ніколі не бракавала гэтага братэрскага, «самарыцянскага» вымярэння, інклюзіўнага, адважнага, адданага і падтрымліваючага”.           

У МІНСКУ: БОСКАЯ ЛІТУРГІЯ з малітвай за хворых - у Капліцы Маці Божай Нястомнай Дапамогі, на зав. Снежным д. 7 - у 18:30.

Паводле тэлеграм-канала "Грэка-католікі Беларусі"

Курыя Пінскай дыяцэзіі са смуткам паведамляе, што ў нядзелю 8 лютага на 81-м годзе зямнога жыцця, 42-м годзе святарства, 27-м годзе біскупскага служэння адышоў у вечнасць біскуп Казімір Велікаселец, дапаможны біскуп Пінскай дыяцэзіі на пенсіі.

Казімір Велікаселец нарадзіўся 5 мая 1945 года у вёсцы Стараволя Пружанскага раёна. У дзяцінстве бацька вазіў яго на ровары ў Кобрын (больш за 50 км), таму што найбліжэйшы касцёл у Шарашове быў зачынены. У такіх умовах развівалася яго вера, якая, нягледзячы на атэістычнае процістаянне, дапамагала выстаяць падчас службы ў войску і падчас цяжкай працы на будоўлі ў Вільні. У Вільні ён пазнаёміўся з айцамі дамініканамі, з якімі пазней звязаў свой святарскі лёс.

Памёр біскуп Казімір Велікаселец – найстарэйшы каталіцкі іерарх Беларусі.

8 лютага адыйшоў у вечнасць біскуп эмэрыт Казімір Велікаселец, які шмат гадоў служыў Генеральным вікарыем Пінскай дыяцэзіі. Паводле інфармацыі вернікаў, раніцай у гэты дзень ён яшчэ адпраўляў нядзельную святую Імшу ў Гомелі, дзе жыў апошнія гады пры касцёле.